Grotius VMBO goes to ……. Portugal
10 november 2009
Vanmorgen om 10:45 uur verzamelen we op school. Meester van Diggele en de leerlingen zijn keurig op tijd. Juf Kuster komt te laat, maar ruim op tijd voor de trein, die om 11:04 uur zou moeten vertrekken.
Hoewel het bord aangeeft dat de trein slechts tot Leiden rijdt, brengt hij ons toch keurig op Schiphol. Daar kunnen we al meteen onze koffers afgeven, inchecken is al on-line gebeurd. Bij de douane is het erg druk. Alle jassen moeten uit, laptops uit de tassen, petten af, riemen los. Iedereen mag doorlopen, Annelies wordt gefouilleerd. We lunchen op Schiphol en kijken nog even rond in de winkeltjes. Om 13.50 uur mogen we aan boord. Ook dat gaat probleemloos. Een klein vliegtuig veel lege plaatsen, dus iedereen heeft gelegenheid om zijn/haar benen te strekken.
We komen om ca. 16.15 uur plaatselijke tijd aan. Koffers ophalen en met de metro naar Vila Nova de Gaia. De meiden worden nu een beetje zenuwachtig. Hoe zouden de gastgezinnen zijn? Edney kan zijn Portugees een beetje ophalen en slaapt bij de directrice van de school, Kenneth zit bij een jongen die, net als hij, drumt, Nicole komt bij een gezin met een klein hondje. Zij zien het wel zitten en blijven rustig. Jola heeft wel geprobeerd contact met het gastgezin te leggen, maar dat is niet gelukt. Zij wordt door het gezin echter hartelijk ontvangen, evenals Annelies. Charlene wordt zelfs met bloemen onthaald. De leerlingen nemen afscheid van de meester en de juf en gaan allen vrolijk mee met hun nieuwe gezinnen.
Tot Morgen!
11 november 2009
Vandaag worden we allemaal om 8:15 uur op school verwacht. Sommige leerlingen hadden een wat kortere nacht dan ze gewend waren. Over de gastvrijheid van de gezinnen had niemand te klagen. Nicole was helemaal enthousiast over het hondje, Annelies liep met een smile van oor tot oor, omdat het zo leuk was, Jola mocht zomaar zelf van alles uit de koelkast pakken en had een eigen badkamer, Charlene had een mooie kamer en een heerlijk bed, Edney had het goed naar zijn zin en ligt met zijn Feyenoordshirt aan goed bij de meiden. Kenneth had het helemaal voor elkaar. Hij heeft zelfs een eigen jacuzzi en krijgt vanaf morgen chocopasta op zijn boterham.
Op school worden we feestelijk onthaald. Er wordt voor ons gezongen, gedanst, muziek gemaakt en zelfs het docentenkorps heeft voor ons een welkomslied. Na de feestelijkheden wordt er een groepsfoto gemaakt. Er loopt hier zelfs een Portugese meneer Kühne rond. Zelfde kapsel, bril en voorzien van camera’s. Hierna gaan de leerlingen en de docenten hun eigen weg. Onze leerlingen blijven nog even met de Zweden op school. Er is genoeg te doen, voetballen, tafeltennis etc.
De docenten gaan hard aan het werk aan de vergadertafel. We beginnen echter met koffie met heerkijk gebak, waaronder de heerlijke Pasteis de Nata. Om half 12 is de heer van Diggele uitverkoren om onze leerlingen mede te begeleiden naar de heel hoge PT-toren, een soort van Portugese Euromast. Inmiddels was de ochtendmist gelukkig opgetrokken, zodat ze ook nog van een mooi uitzicht konden genieten.
Ondertussen gaat mevrouw Kuster gewoon verder met vergaderen. Omdat er op een bepaald moment een discussie ontstaat over in eerdere vergaderingen gemaakte afspraken is zelfs mevrouw Terstappen er via de telefoon nog bijgeroepen. Uiteindelijk is alle discussie verdwenen en hebben de docenten een zeer vruchtbare vergadering gehad.
Nadat de vergadering is gesloten, gaan de docenten hun school presenteren voor de staf van de Portugese school. Omdat het vandaag een Kastanjefeestdag was, kwamen er leerlingen binnen met gepofte kastanjes in zelfversierde en gemaakte zakjes. We kregen er zelfs een glaasje port bij, nog voor 2 uur ’s middags. Daarna lunch op school, ook voor de leerlingen. Alle leerlingen krijgen tussen de middag op school een warme lunch geserveerd.
We gaan naar de boot en varen over de Douro onder verschillende bruggen door, waaronder een gebouwd door Gustav Eiffel, de bouwer van de Eiffeltoren. De leerlingen gaan na deze boottocht naar het zwembad en vervolgens naar hun gastgezinnen, de docenten wandelen nog even door de stad en bezoeken een portkelder.
Tot morgen!
12 november 2009
En weer moeten we vroeg op. We merken aan de leerlingen dat het toch niet meevalt om zo laat naar bed te gaan en dan weer zo vroeg weer op te moeten. Portugezen eten doorgaans niet voor 21:00 uur, dus ook bij deze gastgezinnen wordt er laat gegeten. Onder het motto “ ’s avonds een vent, ’s morgens een vent” zijn ze weer allemaal keurig op tijd.
De leerlingen praten weer wat bij, mede om weer wakker te worden. Jola is helemaal verliefd op een Portugees, Annelies straalt van blijdschap als de gastmoeder vertelt dat ze zo lief is, Charlene slaapt met meerdere kinderen, want toen we haar vanmorgen om 7:00 uur SMS-ten om goedemorgen te wensen, werden meteen 2 andere kinderen wakker, Nicole had gisteravond lekker geshopt en had vandaag haar nieuwe aanwinst aangetrokken, Edney praatte over de leuke kinderen en het mooie huis van het hoofd van de school en Kenneth vertelde hoe de hond, die vanwege zijn grootte en lange haren niet in huis mag komen, zijn eten kreeg. Nu willen jullie natuurlijk ook weten hoe dat ging: eerst werd de hond weggelokt door iets weg te gooien, waarna vader snel de voederbak pakte en vulde. Kenneth vond het helemaal geweldig. Terwijl de leraren weer gaan vergaderen, gaan de leerlingen de spelen doen die door de verschillende landen voor dit project gemaakt zijn.
De spelen uit een aantal landen zijn te moeilijk, omdat de voorkennis die nodig is, er niet is. Ons sixtet-spel was voor iedereen goed te begrijpen.
Hierna volgen de leerlingen Portugese theorielessen. Niet iedereen begreep precies welk vak ze hadden gevolgd. Charlene en Edney hadden wel begrepen dat hun juffrouw Wiskunde gaf. Daarna volgden de leerlingen nog een gymles, waarin traditionele spelen gedaan werden.
Ook wij moesten aan een groep les geven. Hiervoor hadden we een filmpje gepland. Het ging echter niet helemaal zoals we het hadden gepland. We hadden een computer met beamer in gedachten. Hoewel dat eerder (in Nederland) wel was gelukt, kregen we het filmpje nu niet opgestart. Uiteindelijk deden we het met een DVD-speler, maar deze werkte alleen maar als hij af en toe een tik kreeg. Uiteindelijk is alles gelukt. De docenten krijgen nog een rondleiding door de school.
Na het eten gaan we samen met de leerlingen de bus in en krijgen een city-tour.
We bezoeken een kerk die eerst 200 jaar heel sober was en daarna heel extreem werd opgetuigd tot een barokke kerk. Via de graven die in een gebouw naast de kerk te vinden waren liepen we door het centrum van Porto en terug naar de bus. De bus bracht ons naar een parkeerplaats bij een park, waar de leerlingen een broodje en drinken kregen. We reden daarna langs het stadion (helaas stopten we er niet) van FC Porto terug naar school, waar de leerlingen door de gastgezinnen werden opgehaald.
Tot morgen! (dan is het vrijdag de dertiende!)
13 november 2009
Om 8:15 uur staan we weer allemaal keurig op school. De leerlingen gaan een presentatie over zichzelf, Delft en Nederland en het Grotius houden. Het gebeurt allemaal in het Engels in 2 groepen van 3. Jola, Nicole en Kenneth gaan met meneer van Diggele mee. Annelies, Charlene en Edney gaan met mevrouw Kuster mee. De leerlingen deden het heel goed. Best wel lastig om aan een vreemde groep Portugese kinderen zomaar les te geven.
Na deze les gaan we naar een concert in de kerk. Een orkest is opgesteld midden in de kerk. Er zitten vele kinderen van de basisschool. Een meneer legt van alles uit, maar omdat het allemaal in het Portugees gebeurt ontgaat deze uitleg ons. De docenten gaan na het concert terug naar school om te vergaderen. De leerlingen gaan naar het strand en waaien daar lekker uit. Ze brengen een bezoek aan een biologisch park. Langs het stadion van FC Porto rijden ze terug naar school.
’s Avonds is er voor iedereen, leerlingen, gastouders en docenten een feest georganiseerd. Er is een optreden van 2 gitaristen, er komt een Portugese volksdansgroep die de hele zaal bezig houdt, 2 dansers die een prachtig staaltje dansen latten zien en vooral ook veel eten en drinken. Terwijl het buiten pijpenstelen regent en de regen zelfs via het dak binnenkomt, is het binnen groot feest.
Leerlingen uit 6 verschillende landen, die 4 dagen met elkaar hebben opgetrokken, hebben alle taalbarrières doorbroken en communiceren volop met elkaar. Aan het einde van de avond volgt voor velen dan ook een emotioneel afscheid. Iedereen gaat weer terug naar het gastgezin en brengen daar de laatste nacht door.
14 november 2009
Om 7:00 uur staan de leerlingen met hun gastgezinnen allemaal keurig voor de deur. Omdat het gisteravond niet mogelijk was de hotelrekening te betalen, moest dat vanmorgen nog gebeuren. We vertrekken om ca. 7:20 uur naar de metro. Waar er gisteravond al tranen waren gevloeid bij het afscheid van de leerlingen, is dat nu het geval bij het afscheid van de gastgezinnen. Dit geeft ook wel aan hoe de leerlingen het allemaal naar hun zin hadden.
We zijn ruim op tijd bij het vliegveld. We geven de bagage af, omdat het inchecken al elektronisch is gebeurd, is ook dat zo gedaan. Nog even shoppen achter de douane en dan vliegen. Om 10:05 stijgt het vliegtuig op. Als we om ca. 13:30 landen, staan de ouders ons al voor het raam op te wachten. Nog even op onze koffers wachten en dan volgt ons afscheid. Dit is maar voor even, want maandag zien we elkaar weer. Het was een fantastische en zeer leerzame uitwisseling.